07.09.2024 ● 21:32
07.09.2024 ● 16:13
07.09.2024 ● 11:46
07.09.2024 ● 11:31
07.09.2024 ● 11:18
07.09.2024 ● 09:57
07.09.2024 ● 09:18
07.09.2024 ● 09:00
07.09.2024 ● 08:27
07.09.2024 ● 07:39
06.09.2024 ● 22:01
06.09.2024 ● 21:12
06.09.2024 ● 20:10
06.09.2024 ● 19:20
06.09.2024 ● 18:47
06.09.2024 ● 18:44
06.09.2024 ● 17:03
06.09.2024 ● 16:59
06.09.2024 ● 15:08
06.09.2024 ● 14:56
● Կարծիք
Ո՞վ է իշխում Թուրքիայում` Էրդողանը թե՞ Ալիևը
09.03.2011 ● 12:51
Հարութ Սասունյան. «Թեև Արձանագրություններն ակնհայտորեն բխում էին Թուրքիայի ազգային շահերից, սակայն վարչապետ Էրդողանն ընկրկեց ադրբեջանական ճնշման տակ և հրաժարվեց դրանց վավերացումից»։
Որքա՞ն է տևելու փակուղին
07.03.2011 ● 23:07
Արման Սահակյան. «Կոալիցիոն նոր հուշագիրը իրականում ոչ թե նոր պրոցեսի սկիզբն էր, այլ` հնի վերջը: Քանի կա ՀԱԿ-ի ձևավորման անհեթեթ փաստաթուղթը, իշխանությունը պետք է ձևավորեր իր տարբերակը` վերականգնելու համար հավասարակշռությունը, միաժամանակ ճահիճը և փակուղին դարձնելով կատարյալ»։
Այն մասին, թե ինչպես են ցանկանում խաբել հանրահավաքի մասնակիցներին
07.03.2011 ● 15:46
Վարդան Մխիթարյան. «Կարելի էր անտեսել այս դրվագը, կարելի էր հպանցիկ անդրադառնալ եւ վերջ, բայց հանրահավաքից հետո նրանք, ովքեր շարունակում են առաջնորդվել «Լեւոնը մի բան գիտի» կարգախոսով, եւ նրանք, ովքեր շահագրգռված են նեոբոլշեւիզմի տարծմամբ եւ առավել եւս նրանք, ովքեր ծրագրում են իրականացնել «Ընտրություն 2018» ծրագիրը, փորձում են այնպիսի տպավորություն ստեղծել, թե ...»։
Մենք այլեւս ժամանակ չունենք
04.03.2011 ● 17:06
Գեղամ Նազարյան. «Մի կողմից վարչախմբին է թվում, որ ժողովուրդն անվերապահորեն պետք է ենթարկվի իրեն, հիմա էլ ընդդիմության առաջնորդներն են ժողովրդին ենթարկվելու կոչեր անում: Խեղճ հայ ժողովուրդ»։
Մոլլան` Մատենադարանի հարթակից
03.03.2011 ● 16:49
Էդիկ Անդրեասյան. «Թափեք Լևոնի ելույթն ամբողջությամբ, նետեք` կուզեք` աղբարկղ, կուզեք` թանգարան, եթե նրա համակիրն եք: Այն, չհաշված լեզվական առանձնահատկությունները, արտագրված էր ԺԿ նախագահ Տիգրան Կարապետյանի ելույթից և, ինչպես բոլոր նման դեպքերում է լինում, չուներ աղբյուրի ու բնագրի արժեք»։
Երեք իրադար– ձություններ, որոնք կպայմանավորեն ընթացքը
03.03.2011 ● 13:24
Արման Սահակյան. «Իր ինքնամերկացնող ելույթով վարչապետը էականորեն ազդեց թե՛ իշխանության, թե՛ ընդդիմության ծրագրերի վրա: Ս. Սարգսյանը այս ելույթով դրվել է խիստ ծանր ընտրության առաջ` ընդունել, որ իր պաշտոնավարման երեք տարիները տապալված են ու պաշտոնանկ անել վարչապետին կամ շարունակել ատամներով պահել նրան, բայց արդեն իմանալով, որ բոլորը հասկացել են` «նա քանդում է երկիրը»»։
Ի՞նչ է ուզում Կոնգրեսը
02.03.2011 ● 15:51
Վարդան Մխիթարյան. «Անկասկած, Սերժ Սարգսյանը Ղարաբաղի խնդրի կարգավորման բանակցային ճակատում բազմաթիվ սխալներ է թույլ տվել, բայց դա դեռ չի նշանակում, թե մենք դատապարտված ենք կորցնել Լեռնային Ղարաբաղը: Վստահաբար կարելի է պնդել, որ նորմալ իշխանությունների առկայության պարագայում հնարավոր կլինի հաղթահարել այս աննախանձելի վիճակը: Իսկ հիմա այնպիսի տպավորություն է ստեղծվում, թե վարչախումբը և Կոնգրեսը միասին մի խնդիր են հետապնդում` ժողովրդին նախապատրաստել Ղարաբաղի մատուցմանը Ադրբեջանին»։
Առայժմ տարբերու– թյուններն ավելի շատ են
28.02.2011 ● 17:35
Գեղամ Նազարյան. «Վարչախումբը շարունակում է ժողովրդին վախեցնել հնարավոր պատերազմով: Այս հարցում վարչախմբից ետ չեն մնում ընդդիմադիր որոշ գործիչներ, վարչապետը շարունակում է ինովացիա-ինովացիա խաղալ...»
Տխուր մտքեր գույների և տեսակի մասին
28.02.2011 ● 09:35
Լյուդվիգ Խաչատրյան. «Շարունակ անկեղծորեն ու ցավով զարմանում ենք, թե որտեղից հայտնվեցին այսքան ոչնչություններ տարբեր պաշտոններում, ինչ հեշտությամբ են բարձր ու ցածր դիրքեր գրավում, ինչպես տառացիորեն մեր աչքի առաջ մարդիկ մեծ արագությամբ կորցնում են խիղճ ու արժանապատվություն, սրբություն ու տղամարդկային կեցվածք»։
Փչանալու մեխանիկան
25.02.2011 ● 17:39
Արման Սահակյան. «Լևոն Տեր–Պետրոսյանը ձևավորեց այս համակարգը՝ չհասցնելով լիարժեքորեն օգտվել դրանից, իսկ այնուհետև 1998–ից այդ համակարգը զարգացվեց և Սերժ Սարգսյանի նախագահության օրոք վերջնականապես կայացվեց»։
Արցախը, ժողովրդավա– րությունը եւ մեր կենսամակարդակը
25.02.2011 ● 17:32
Վարդան Մխիթարյան. «Եթե նույնիսկ չլուծվի Ղարաբաղի հարցը կամ լուծումը երկարաձգվի եւս մի քանի տասնամյակ, դա դեռ չի նշանակում, որ ով գա իշխանության պետք է ասի, թե վատ ենք ապրում, քանի որ ղարաբաղի հարցը լուծված չէ»։
Աղետից դեռ կարող ենք խուսափել
23.02.2011 ● 16:28
Գեղամ Նազարյան. «Մնում է հուսալ, որ մի պահ Սերժ Սարգսյանը դուրս կգա մաքուր օդ շնչելու, կկտրվի իր ամբիցիոզ խորհրդականներից, որոնք արդեն երազում են 2018թ. ընտրությունների մասին, ճիշտ կգնահատի իրավիճակը և հանուն մեր հայրենքի կհայտարարի, թե ո՛չ ինքը, ո՛չ իր հարազատներից որևէ մեկը չի պատրաստվում առաջադրվել 2013թ. ընտրություններին, և որ ամեն ինչ կանի խորհրդարանի և նախագահի առաջիկա ընտրությունները հնարավորինս ազատ ու արդար անցկացնելու համար»։
Երեք հարց. Թուրքիայի դեսպանը չցանկացավ պատասխանել ...
23.02.2011 ● 11:20
Հարութ Սասունյան. «Փետրվարի 16-ին Հարավային Կալիֆորնիայի համալսարանի Հանրային դիվանագիտության կենտրոնում ելույթ ունեցավ Միացյալ Նահանգներում Թուրքիայի դեսպան Նամիկ Թանը` «Հանրային դիվանագիտություն. թուրքական փորձը» թեմայով...»։
Երկու դերասանի թատրոն
21.02.2011 ● 17:46
Վարդան Մխիթարյան. «Հայ ազգային կոնգրեսի կարևոր խնդիրներից են ժողովրդին պատերազմով և Ռոբերտ Քոչարյանով վախեցնելը: Հետաքրքիրն այն է, որ գրեթե նույնն անում են նաև վարչախումբը և նրան ենթակա լրատվամիջոցները»:
Ընտրությունները միջոց են թե՛ իշխանությունը պահելու, թե՛ փոխելու համար
19.02.2011 ● 09:33
Արմեն Ռուստամյան. «...իրավիճակը արմատապես փոխել և ընտրական գործընթացների նկատմամբ իշխանությունների լիակատար վերահսկողությունը հակակշռել հնարավոր է միայն ընտրական իրավունքի պաշտպանության և ամբողջական իրացման շնորիհիվ»։
Քաղաքացին անըդհատ դժգոհում է` քաղելով իր իսկ արածի դառը պտուղները
18.02.2011 ● 20:08
Ոչինչ չենք տեսնում, ոչինչ չենք լսում
17.02.2011 ● 18:20
Գեղամ Նազարյան. «Թերթելով մեր մամուլը, հետևելով հեռուստաալիքների լուրերի թողարկումներին և ինտերնետային պարբերականներին, տեսնում ենք, որ թերթերի զգալի մասը հատկացված է ոչ թե ներքին կյանքին, այլ ներքին «մուտիլովկաներին», որոնք միայն նողկանք են առաջացնում, իսկ հեռուստաալիքների լուրերի թողարկումներն էլ շարունակում են մեզ համոզել, որ այսքան երջանիկ կյանքը մեզ Սերժ Սարգսյանն է պարգևել»:
Տրնդեզ կամ «Հրով մկրտված նաիրյան ոգին»
17.02.2011 ● 13:16
Արմենուհի Փալանդուզյան. «Արի Մանը վերցնում է բոցավառվող եղեգան կրակը, խարույկ է վառում։ Եվ դա տրնդեզի կրակն է։ Աստվածային երկունքի այդ կրակով է նա կռում նաև զորության թուր–կեծակին։ Այդ կայծակնացայտ թուրը հազարամյակներ անց իր մեծ էպոսի պատումը հյուսող ժողովուրդը Սասունցի Դավթի ձեռքին է դնելու»։